Kasper Peters – stadsgedichten

*

een plein is een kamer
zonder deuren

tussen het gevelbehang
openen zich straten
met mensen die je kent

het gaat niet om gebouwen
maar om de leegte
de plekken er tussenin

door tijd groeit ruimte
kamer wordt plein
plein wordt wijk
wijk wordt stad

ga op een dag naar buiten
kijk in een weiland
naar de stad waar je begon

trek de uren die je telde
van herinneringen af
en merk dat er veel overblijft

(voor het verschijnen van ‘Het Palet van Groningen’)

*

Brouwerij van altijd veel

Een wijk van via via met dansende
najaarsstormen en verse feesten
die eindigen in een doordeweekse dag.

Dat echt iedereen een verhaal heeft
die je wil onthouden
en later in elkaar wil knutselen

Mijn nieuwe straten
lijken soms puzzelstukken
uit toekomstige verhalen

Ik vraag of ik een figurant ben
of ik een hoofdrol speel
als ik zelf het script mag schrijven

het beeld mag maken
over mijn brouwerij
van altijd meer en zelden genoeg

(voor de Groningse wijk Helpman)

*

Nacht vol vertrouwen

Samen een nachtpizza eten
voor de markt wordt gevuld
koffie drinken met een laatste borrel

Fruit kopen voor ik naar huis ga
de kat eten geven
voordat we in het bed stappen

Vertrouw op de nacht
zoals ik vertrouw op muziek

We hebben allemaal een plek
op loopafstand waar je
onverwacht het avontuur ontmoet

Deel de stad, onze stad
als een boek die ik minstens
tien keer wil herlezen.

(voor de Groningse wijk Damsterbuurt)

*

Momentenfotograaf

Waar mensen samen komen
begint mijn stad op de fiets
door het plantsoen

soms vanwege het weer
dan om het groen en de drukte

altijd om de kleine ontmoeting
met vaste bezoekers in een dag
tot het uur eindigt in de globe

voor me staat een voorzichtig bord
en de bazin van altijd vrolijk boos

voor het slapen kijk ik vaak
nog een keer uit het raam

(voor de Groningse wijk Paddepoel)

*

Stad vol parken

Even voor mijn huis in mijn park
het park van mijn vrienden
het park voor alle mensen
van de stad.

Er is veel park in onze stad
een sneeuwpark, een voetbalpark
een val- en opstaan park
een park zelfs waar meisjes
nooit vervelend zijn.

Ook in mijn park slaan mensen
wakken voor de eenden
geeft een oude dame
brood aan de vogels.

Binnenkort mag ik zonder ouders
de stad betreden.

(voor de Groningse wijk Oosterpark)

*

Kruispunt voor heldendaden

Het kruispunt dat ik nooit vergeet
ligt tegen het centrum en laat je wachten
en in het wachten ligt mijn toeval

het was een jongen in een auto
naast zijn vader op een spiegelstraat
het is een vrouw in een trui
onder een flinke regenbui

in de seizoenen van wisselend wachten
ligt altijd het wachten op spektakel
het blijft mijn spannende kruispunt

waar ik toeval graag een kans geef
waar ik ooit een held mag spelen.

(voor de Groningse wijk Professorenbuurt)

*

Die alles gaat zien

Op een winterdag zwom er een man
in het kanaal. Hij zocht en dook.
Onze supermarkt werd bekend
door een bom en ik werd zwanger.

Elke dag legt mijn geliefde zijn hand
op mijn buik voor we beiden elk
een andere kant op rijden.

Soms komen we elkaar tegen
bij het bankje in het kleine
park waar een kanaal naar het
zuiden loopt en noemen we dat geluk.

Een bankje voor uren
die net als de toekomst steeds
groter wordt.

Is het raar dat het plein een ander plein
wordt dat ik meer en meer in de toekomst
leef en de plekken markeer
die een kind allemaal gaat zien.

(voor het Overwinningsplein)

*

Twijfeltijd

Mijn eerste kamer had een groot raam.

Op heldere dagen aan het einde van de dag
zag ik Ten Boer en het land.

Besloot op dat moment het uur tussen het einde
van de middag en de avond voor mezelf te houden.

Ik zie het als de twijfeltijd waarin ik het uitzicht kies.

De rode schemering bij de kleine sluis.

De snelheid van de wolken op het Guyotplein

En zodra de twijfelmomenten de kou in gaan
blijf ik slenteren in het plantsoen

Soms denk ik dat ik woon op het kruispunt
van de seizoenen in mijn twijfeltijd

(voor de Hortusbuurt)

*

De wereld in het tussendoorsteekstraatje

In het donker over de wereld struikelen
en de schaduw groeten als een bekende
waar ik gisteren nog mee speelde.

Vind de verborgen plekken
in het tussendoorsteekstraatje
naar het centrum van de stad.

Deze straat is altijd net iets anders
net als bomen waar ik van houd
en de lucht en het park.

Zelf woon ik achter een vervallen bruine deur
op een geheime plek met een rode kater.

(voor de Grunobuurt)

*

Waar is de sneeuw van vorig jaar?

Ik mis de val over schoenen in de hal
achter de deur en de dagtekening
op ramen en heb zelfs heimwee
naar de vorst en zijn gladde politiek

We leerden woordloos taal te lezen
in de afdruk van een ochtendwereld
zo zeldzaam stil dat je nooit vergeet
hoe traag de zon verschijnt boven de velden

Maar ook als ik de herfst verlaat
tussen regenbuien de laatste keer maai
voor de tuin tot stilstand komt
wil ik de geur van gras bewaren

(voor een herinneringsavond in het crematorium)

Meer gedichten van Kasper zijn te vinden bij de Gezinsbode.